വിപ്ലവപാർട്ടിയെന്ന സങ്കല്പം കൈവിട്ടുവെന്ന വിമർശനമാണ് സിപിഐഎമ്മിൻ്റെ വിപുലീകൃത സംസ്ഥാന കമ്മിറ്റിയിൽ ഉയർന്നു കേൾക്കുന്ന പ്രധാന വിമർശനം. സ്വയം വിമർശനം കമ്യൂണിസ്റ്റ് സംഘടനാ രീതിയാണ്. തോൽവികളിൽ നിന്ന് പാഠം പഠിച്ച് സംഘടനയെ പുനഃസംഘടിപ്പിക്കുകയും രാഷ്ട്രീയ നിലപാടുകൾ തിരുത്തി പുതുക്കുകയും ചെയ്ത ദീർഘാനുഭവം സിപിഐഎമ്മിനുമുണ്ട്. സിപിഐഎം സംസ്ഥാനനേതൃത്വം സ്വയം വിമർശനത്തിന് വിധേയമായി സ്വയം പുതുക്കുമോയെന്നാണ് എല്ലാവരും ഉറ്റുനോക്കുന്നത്.
സതീഷ് ഗോപി എന്ന കവിയുടെ ബ്രാഞ്ച് സെക്രട്ടറി എന്നൊരു കവിത
ഒറ്റയ്ക്കാണ് നടത്തമെങ്കിലും ഒരാൾക്കൂട്ടത്തിൻ്റെ തടവിലാണ്.
ബ്രാഞ്ച് സെക്രട്ടറിയുടെ കാര്യമാണ്.
അവനവന് വേണ്ടിയല്ലാത്ത അലച്ചിലിന്
ചെറുചിരിയുടെ കൂലി പോലും അയാൾക്ക് വേണ്ട.
പങ്കിടാൻ അരുതാത്ത വേദനകളോ വീട്ടിത്തീരാത്ത കടമോ
അയാളുടെ വള്ളിച്ചെരുപ്പിൻ്റെ വാറുലയ്ക്കുന്നില്ല.
ചോരുന്ന കൂരകൾ അയാളുടെ വരവിൽ അടുപ്പുകത്തിക്കും.
ആശുപത്രിയിലെ പട്ടിണിയുച്ച അയാളുടെ പൊതിച്ചോറിൽ തിരുവോണമാകും.
എഴുന്ന ഞരമ്പിലെ ചോര മരണക്കിടക്കയിലേക്ക് ജീവനിറ്റിക്കും
പ്രഭാതഭേരിയിൽ അയാൾ മുഴങ്ങും
ചുവരെഴുത്തിൽ അയാൾ തെളിയും
പാർട്ടിയാപ്പീസിൻ്റെ പഴയ ഏണിപ്പടി
ഇടറിവീഴാൻ പോകുന്ന ആ ഉടലിനെ
ചെറുതൂവൽ പോലെ താങ്ങും
ഒരു പാർട്ടി ജനങ്ങളിൽ എത്രത്തോളം ജീവിക്കുന്നു എന്നതിൻ്റെ അളവുകോൽ വലിയ സമ്മേളനങ്ങളൊന്നുമല്ല. അത് അടിസ്ഥാന പ്രവർത്തകരുടെ ജീവിതമാണ്. അടിത്തട്ടിനെ ചെന്ന് തൊടുന്നതിൽ പാർട്ടിക്ക് പിഴച്ചു എന്നാണ് പാർട്ടി തന്നെ വിലയിരുത്തുന്നത്. നേതൃത്വത്തിൻ്റെ രാഷ്ട്രീയ ശൈലി താഴെത്തട്ടിലേക്ക് ഇറങ്ങിവന്നിട്ടുണ്ട്. നേതൃത്വത്തിൻ്റെ മുൻഗണനകൾ താഴെത്തട്ടിലെ പ്രവർത്തനത്തെ സ്വാധീനിച്ചിട്ടുണ്ട്. അധികാരത്തോടുള്ള സമീപനം താഴെത്തട്ടിലും പ്രതിഫലിച്ചിട്ടുണ്ട്.
തെറ്റും കുറ്റവും പറയാനല്ല, തിരുത്തൽ നിർദേശങ്ങളാണ് ചർച്ചയാകേണ്ടതെന്നാണ് വിപുലീകൃത സംസ്ഥാന കമ്മിറ്റിക്ക് മുന്നോടിയായി സിപിഐഎം നേതൃത്വം നൽകിയ സന്ദേശം. എന്നാൽ സംസ്ഥാന നേതൃത്വത്തിൻ്റെ വീഴ്ചകളും സംഘടനാ ദൗർബല്യങ്ങളും തുറന്നുകാട്ടുന്ന വിമർശനങ്ങളാണ് കോഴിക്കോട്ടെ വിപുലീകൃത കമ്മിറ്റിയിൽ പ്രധാനമായും ഉയരുന്നത്. തെരഞ്ഞെടുപ്പ് തിരിച്ചടിയുടെ ഉത്തരവാദിത്വം കീഴ്ഘടകങ്ങളിലേക്ക് മാത്രം കെട്ടിവയ്ക്കാനാകില്ല. പാർട്ടിയുടെ ഇന്നത്തെ അവസ്ഥയ്ക്ക് സംസ്ഥാന നേതൃത്വത്തിനും വലിയ ഉത്തരവാദിത്വമുണ്ടെന്ന് ചൂണ്ടിക്കാണിക്കപ്പെടുന്നു.
തദ്ദേശ തെരഞ്ഞെടുപ്പിലും ലോക്സഭാ തെരഞ്ഞെടുപ്പിലും വമ്പൻ തിരിച്ചടി കിട്ടിയിട്ടും ഒരു തിരുത്തലും സിപിഐഎമ്മിൽ ഉണ്ടായില്ല. ഓരോ തോൽവിക്കുശേഷവും വലിയ ചർച്ചകൾ നടന്നു എന്നത് ശരി. പക്ഷേ അതിൻ്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ ഗൗരവമായ ഇടപെടലുകളോ നേതൃമാറ്റങ്ങളോ ഉണ്ടായില്ല. പാർട്ടിയിൽ പാർലമെൻ്ററി വ്യാമോഹം ശക്തമായെന്ന് പാർട്ടി വിലയിരുത്തുന്നു. തുടർഭരണം ലഭിച്ചതിന് ശേഷം പാർട്ടി സർക്കാരിൻ്റെ നിഴലായി മാറി. സർക്കാരിനെ നിയന്ത്രിക്കുകയും തിരുത്തുകയും ചെയ്യേണ്ട രാഷ്ട്രീയ സംഘടന എന്ന നിലയിൽ അല്ല സിപിഐഎം പ്രവർത്തിച്ചത്. പത്തുവർഷം അധികാരത്തിൽ തുടർന്നപ്പോൾ പിന്നെ ലക്ഷ്യം അധികാരത്തിൻ്റെ തുടർച്ച മാത്രമായി. ഭരണനേട്ടങ്ങൾ നിരത്തുന്നതിനിടയിൽ പാർട്ടിയുടെ അടിസ്ഥാന രാഷ്ട്രീയവും സംഘടനാ സ്വഭാവവും ചോർന്നുപോയി. വിപ്ലവ പാർട്ടി എന്ന സങ്കല്പത്തിൽ നിന്ന് അധികാരകേന്ദ്രിതമായ രാഷ്ട്രീയത്തിലേക്കുള്ള മാറ്റം പാർട്ടിയെ വളർത്തുകയല്ല ചെയ്തത്. ഭരണത്തണലിൽ സിപിഐഎം സംഘടനാപരമായി അങ്ങേയറ്റം ദുർബലമായി.
സംസ്ഥാന സെക്രട്ടറി അവതരിപ്പിച്ച പാർട്ടി രേഖയിൽ സംഘടനാപരമായ ഇത്തരം നിരവധി ദൗർബല്യങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള ഈ സ്വയം വിമർശനങ്ങളെല്ലാം പ്രതിഫലിക്കുന്നുണ്ട്. ബ്രാഞ്ച് തലത്തിലെ പ്രവർത്തനം ശക്തിപ്പെടുത്തണം, നവമാധ്യമ രംഗത്ത് ഇടപെടൽ വർധിപ്പിക്കണം, സാങ്കേതിക വൈദഗ്ധ്യമുള്ളവരെ പാർട്ടി പ്രവർത്തനത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുവരണം തുടങ്ങിയ നിർദേശങ്ങളും മുന്നോട്ടുവന്നു. ക്ഷേത്രങ്ങളും മറ്റ് ആരാധനാലയങ്ങളും വിശ്വാസികൾക്ക് സ്വതന്ത്രമായി കടന്നുവരാവുന്ന ഇടങ്ങളാകണം അതിനുള്ള ഇടപെടലുകളുണ്ടാകണം. നേതാക്കളുടെ സാമ്പത്തിക ഇടപാടുകളിലും കൂടുതൽ നിയന്ത്രണം കൊണ്ടുവരണം എന്നിങ്ങനെയുള്ള നിർദേശവും ശ്രദ്ധേയമാണ്. താഴെത്തട്ടിലെ സംഘടനാ ദൗർബല്യങ്ങൾ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നതിനൊപ്പം സംസ്ഥാന നേതൃത്വത്തിൻ്റെ തീരുമാനങ്ങളിലെ പാളിച്ചകൾക്കും ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നു.
വിപുലീകൃത സംസ്ഥാന കമ്മിറ്റി എന്ന ഘടകത്തിന് നേതൃമാറ്റം നടപ്പാക്കാനുള്ള അധികാരവുമില്ല. പാർട്ടിയുടെ സംഘടനാ ഘടനയിൽ മാറ്റം ആവശ്യപ്പെടുന്ന വികാരം താഴെത്തട്ടിൽ ശക്തമാകുമ്പോൾ, അത് കേവലം വിമർശനമായി തള്ളിക്കളയാതെ സ്വയം തിരുത്താനുള്ള രാഷ്ട്രീയ സന്നദ്ധത നേതൃത്വം കാണിക്കുമോ എന്നതാണ് സിപിഐഎമ്മിന്റെ മുന്നിലുള്ള യഥാർത്ഥ പരീക്ഷണം.
വിമർശനം കേൾക്കുക എന്നതും അതിൽ നിന്ന് രാഷ്ട്രീയ പാഠം ഉൾക്കൊള്ളുക എന്നതും രണ്ടാണ്. കാരണം രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ ശക്തി അധികാരമല്ല. ജനങ്ങൾക്കിടയിലെ വിശ്വാസ്യതയാണ്.
